موکوش,
بابایاگای اسلاو.

در جایی که یک اوراکل تسکین‌دهنده آرامش می‌دهد، موکوش می‌آزماید. او سرنوشت را مانند پشم خیس روی دوک می‌ریسد — آنچه شما به نرمی نوازشش می‌کنید، و آنچه اگر رها شود تا سفت شود قوی‌تر خواهد شد. از نظر او، یک گذر سخت، گره‌ای است که برای شما نخواهد برید؛ او به شما نشان می‌دهد که کجا باید با دستان خودتان آن را شل کنید. او خط نیاکان، IC و الگویی را که به شما تحویل داده شده است می‌خواند. اخترشناسی دقیق است؛ امتناع از پختن نان نرم، کار اوست.